Mijn verhaal

Het verlangen naar thuis loopt als een rode draad door mijn leven. Het gaat niet alleen over een plek, maar ook over verbinding met mezelf, mijn oorsprong en mijn eigen identiteit.

Vanuit mijn Surinaams-Javaanse afkomst draag ik een geschiedenis van migratie, ontworteling en het zoeken naar thuis met mij mee. Al jong leerde ik wat het betekent om tussen werelden te bewegen, gedragen door liefde, maar vaak op afstand van echte verbinding.

Binnen deze zoektocht naar thuis heeft de verbinding met mijn voorouders altijd een bijzondere plek ingenomen. De liefde, kracht en wijsheid die ik vanuit mijn voorouders ervaar, verdiepen mijn verbinding met mijn oorsprong en met mezelf.

Mijn reis werd lange tijd gekenmerkt door aanpassen, pleasen en zorgen voor anderen. Achter dit kameleongedrag schuilde een diep verlangen om werkelijk gezien en gehoord te worden; om er te mogen zijn, precies zoals ik ben.

Ik groeide op in een omgeving waarin emoties niet altijd werden besproken, maar wel voelbaar aanwezig waren. Onbewuste patronen en familiedynamieken werkten door in mijn relaties, keuzes en de manier waarop ik in het leven stond. Lange tijd zocht ik veiligheid in het aanpassen aan de ander, totdat ik onderweg het contact met mezelf verloor.

Juist het kwijtraken van de verbinding met mezelf bracht mij terug naar wie ik in essentie ben. Een proces waarin ik mezelf steeds opnieuw en op diepere lagen blijf ontmoeten.

Verlies, ingrijpende levenslessen, ziekte en spiritueel ontwaken wandelden mee op mijn pad. Soms zacht, soms confronterend, maar altijd met een uitnodiging om te groeien en te verdiepen. Door deze ervaringen leerde ik loslaten, ontvangen en steeds meer te vertrouwen op mijn innerlijke wijsheid.

Ook mijn professionele pad heeft mij gevormd. Ruim 23 jaar werkte ik als projectmanager binnen de IT. Een wereld waarin structuur, verantwoordelijkheid en resultaatgerichtheid centraal staan.

Maar achter ieder project zag ik vooral de mensen die het mogelijk maakten. Ik had oog voor wat iemand nodig had, voor kwaliteiten die soms nog niet zichtbaar waren en voor de verbinding die ontstaat wanneer mensen zich echt gezien voelen. De samenwerking met mensen en de verbinding die daarin ontstond, maakten mijn werk betekenisvol.

Gaandeweg werd zichtbaar dat deze verbinding de rode draad vormde in mijn werk. Mijn vermogen om mensen werkelijk te zien, aan te voelen wat nodig was en voorbij de zichtbare laag te kijken, kreeg steeds meer ruimte en mocht samenkomen met alles wat mij gevormd heeft.